Experience Hub

Ervaringsverhaal: opgroeien met een ouder met psychische kwetsbaarheid

Aline vertelt hoe zij opgroeide met een moeder met een psychische kwetsbaarheid, te maken kreeg met fysieke en mentale mishandeling, en pas via therapie en amateurtoneel leerde omgaan met emoties en zelfzorg.

Na een filmvertoning vertelt Aline hoe haar leven werd beïnvloed door de psychische kwetsbaarheid van haar moeder. Mensen zien haar vaak als sterk, maar zij beschrijft een jeugd waarin haar moeder het gezin domineerde en haar humeur snel kon omslaan. Aline werd fysiek en mentaal mishandeld en probeerde niets verkeerd te doen. Ze had vooral steun aan haar oudere zus, terwijl haar broer meer op zichzelf was. Andere steunfiguren waren er nauwelijks. Haar vader bleek later zwak begaafd. Problemen in het gezin moesten binnenshuis blijven, terwijl haar moeder geregeld werd opgenomen en na enkele weken ‘genezen’ terugkwam. Volgens Aline bekommerde niemand zich om de kinderen. Contact met mensen buiten het gezin was beperkt. Toen haar moeder merkte dat Aline zich goed voelde bij een tante, mocht ze daar niet langer naartoe. Een lerares probeerde haar vertrouwen te winnen, maar Aline durfde niets te vertellen en heeft daar nu nog spijt van. Op school werd ze gepest, onder meer vanwege haar versleten kleding, en mogelijke vriendinnen haakten snel af. Thuis moest ze helpen in het huishouden en vroeg thuis zijn. Als jongvolwassene probeerde Aline haar verleden weg te stoppen. In 2011 keerden angsten uit haar kinderjaren terug in nachtmerries. Haar man was aanvankelijk boos omdat zij dit niet eerder met hem had gedeeld, maar moedigde haar daarna aan om therapie te volgen. Het kostte tijd om deze moeilijke stap te zetten, waarna een zware verwerkingsperiode volgde. Aline geeft aan dat ze als kind geen gevoelens mocht uiten. Ze realiseerde zich laat dat dit haar als volwassene beperkte, onder meer in de manier waarop ze met haar kinderen omging. Ze zegt dat ze dat graag zou willen overdoen. In therapie leerde ze wat zelfzorg is. Omdat ze als kind werd geminacht, voelt ze zich nog steeds schuldig als ze tijd voor zichzelf neemt, ook al weet ze hoe nodig dat is. In 2013 maakte Aline kennis met Similes en begon zij met amateurtoneel. Ze leerde emoties uiten en haar zelfvertrouwen groeide. Ze beschrijft dat zij zichzelf heeft (her)ontdekt, mede dankzij mensen die haar ondersteunden. Volgens haar is het niet mogelijk om deze ervaringen alleen te dragen. Daarom zet ze zich nu in om lotgenoten te steunen.