Moeder vindt steun bij Similes na jarenlange zorg voor dochter met psychische kwetsbaarheid
Brenda zorgt al sinds de kleutertijd voor haar dochter Famke, die een psychische kwetsbaarheid heeft. Ze voelde zich jarenlang eenzaam en onvoldoende begrepen, en ontdekte pas recent dat ze als naaste terechtkan bij Similes voor lotgenotencontact, steun en aandacht voor haar eigen grenzen en zelfzo…
Brenda is moeder van Famke, een vrouw van 27 jaar die al sinds de kleuterschool kampt met een psychische kwetsbaarheid. Deze problemen spelen nog steeds een belangrijke rol in het leven van haar dochter en hebben ook grote impact op Brenda als ouder en naaste. In haar getuigenis beschrijft Brenda hoe vooral het onbegrip uit de omgeving zwaar weegt. Zo heeft haar dochter moeite om te werken en wordt zij door vrienden soms als lui bestempeld, terwijl Brenda benadrukt dat haar dochter problemen heeft die het dagelijks leven moeilijker maken. Dat oordeel doet haar als moeder pijn. Brenda vertelt hoe zij zich in de zorg om haar dochter vaak eenzaam voelt. Ze vraagt zich af waar het is misgelopen en of ze het anders had moeten doen, en omschrijft haar ervaringen als een emotionele rollercoaster met veel machteloosheid. Hoewel ze haar verhaal kwijt kan bij de huisdokter en bij vrienden, ervaart ze toch een gevoel van eenzaamheid omdat anderen haar situatie niet volledig begrijpen en er weinig professionele ondersteuning voor naasten is. Pas recent ontdekte Brenda dat er een organisatie als Similes bestaat. Zij geeft aan dat haar nooit duidelijk is gemaakt dat er een plek is waar de omgeving van mensen met psychische problemen terechtkan, zelfs niet toen haar dochter in opname was. Nu ze Similes heeft leren kennen, ziet ze mogelijkheden om haar verhaal te delen zonder oordeel en om handvatten te krijgen voor het omgaan met de situatie. Brenda benadrukt het belang van wat Similes doet rond eigen grenzen en zelfzorg voor naasten. Ze vertelt dat zij zichzelf als ouder continu opzij schuift voor haar dochter, en dat het waardevol kan zijn om met lotgenoten te praten die dezelfde gevoelens herkennen. Dat geeft haar het besef dat haar ervaringen normaal zijn. Aan andere naasten geeft Brenda de boodschap om erover te praten met anderen en zich niet te schamen om zelf ondersteuning te zoeken. Volgens haar is het niet gemakkelijk om in deze positie te staan en leeft er bij veel mensen nog schaamte. Ze hoopt dat meer naasten Similes leren kennen en ziet het als een belangrijk aanbod voor de omgeving van mensen met psychische problemen. In de oproep aan naasten wordt benadrukt dat zij er niet alleen voor staan en dat zij contact kunnen zoeken via de Warme Babbel of lotgenotencontacten binnen het aanbod van Similes.