Moeder deelt herstelverhaal over leven met borderline in de familie
Een moeder vertelt hoe de diagnose borderline bij haar dochter haar kijk op de stoornis veranderde. Door lectuur en een trainingsprogramma voor naasten leerde zij omgaan met de psychische kwetsbaarheid van haar dochter, met meer focus op luisteren en vertrouwen in de toekomst.
Een moeder, Ann De Buysscher, deelt in een herstelverhaal hoe de diagnose borderline bij haar dochter haar leven en haar kijk op de stoornis ingrijpend veranderde. In haar werk als verpleegkundige was borderline voor haar en collega's vooral verbonden met hardnekkige vooroordelen en negatieve etiketten. Verdieping in wat borderline precies inhoudt, bleef destijds uit. Wanneer de diagnose haar eigen dochter betreft, besluit ze zich actief in het onderwerp te verdiepen. Ze begint met het lezen van artikelen en het boek "Gevalletje borderline" van Kathelijn Hulshof, dat haar volgens het verhaal hoop en moed geeft. Ze beschrijft dat haar dochter volgens deze informatie geen "vogel voor de kat" is en dat gedragstherapie perspectief biedt op wat vaak als een normaal leven wordt gezien. De moeder geeft aan dat haar eigen doelstelling verschuift naar "een leven met veel geluk en weinig dieptes" en het besef dat haar dochter meer is dan enkel de diagnose borderline. Via Similes neemt ze deel aan een trainingsprogramma voor naasten van een persoon met borderline. In het verhaal staat dat ze daar een manier vond om met de psychische kwetsbaarheid van haar dochter om te gaan, die voor beiden werkt. Ze beschrijft dat ze is gestopt met elk probleem vooraf te willen oplossen, met te zeggen dat het wel goed komt en met altijd een antwoord klaar te hebben. In plaats daarvan richt ze zich meer op luisteren en minder op praten. Het verhaal eindigt met haar vertrouwen dat haar dochter haar weg zal vinden en dat dit een goede weg zal zijn.