Mijn naam is Steven Gerards. Ik ben 30 jaar en ik ben, zoals ik zelf altijd zeg, een jongen met een rugzakje. Snap je hem? “Een jongen met een beperking” klinkt zo neerbuigend, zo alsof iemand anders bepaalt wie ik ben. Dus draai ik het om. Ik ben niet gehandicapt — ik héb een handicap. Dat zijn tw…
Mijn naam is Steven Gerards. Ik ben 30 jaar en ik ben, zoals ik zelf altijd zeg, een jongen met een rugzakje. Snap je hem? “Een jongen met een beperking” klinkt zo neerbuigend, zo alsof iemand anders bepaalt wie ik ben. Dus draai ik het om. Ik ben niet gehandicapt — ik héb een handicap. Dat zijn twee totaal verschillende dingen. En als iets neerbuigend klinkt, dan maak ik er zelf wel iets moois van. Naast dat ik dicht en mijn verhalen in gedichten en boeken stop, heb ik ook mijn eigen club opgericht: De Club van Steven. Wat wij doen? Mijn verhaal vertellen. In theaters, bij bedrijven, overal waar mensen willen luisteren naar hoe het echt is om te leven met mentale uitdagingen — zonder schaamte, zonder taboe, zonder filter. Ik heb mijn eigen documentaire en mijn eigen website. Wil je meer weten, kijk gerust op www.declubvansteven.nl. Mijn doel is simpel: Ik wil mensen met mentale problemen uit de schaduw halen. Het hoeft geen taboe te zijn. Schaam je niet — je bent niet alleen. Veel meer mensen worstelen dan je denkt.